تبیین مفاهیم کاربردی EVA بعنوان معیار نوین ارزیابی عملکرد بانکها

*محمود صمدی لرگانی،** میثم کاویانی،*** امیررضا عبداله پور

*دکتری حسابداری و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

M_samadi_largani@yahoo.com

**دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت مالي دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقيقات تهران

meysamkaviani@gmail.com

***دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت کارآفرینی دانشگاه شهید بهشتی تهران

Amir.doom@gmail.com

 چکیده

در دنیای امروزی، مالکان به دنبال ارزش آفرینی در شرکتهای خود می باشند. در این میان معیار ارزش افزوده اقتصادی[1] (EVA) به عنوان یکی از معیارهای مناسب نشان دهنده میزان موفقیت مدیر در ارزش آفرینی معرفی گردیده است. ارزش افزوده اقتصادی دارای کارکرد مناسب تری نسبت به روش‌های رایج عملکردسنجی بانکها از قبیل نرخ بازده دارائی‌ها[2](ROA)، نرخ بازده حقوق صاحبان سهام[3] (ROE)، درآمد خالص بانک[4] و نسبت کارآیی[5] می باشد. از معایب این روشها (معیارهای عمومی) این است که نمی‌توانند هزینه سرمایه به کار گرفته شده مالکان را مورد سنجش قرار دهند. گرچه به اعتقاد برخی این روشها ممکن است عملکرد بانکها را به خوبی مورد ارزیابی قرار دهند، اما بنا به دلایل بسیاری منجمله هزینه سرمایه به کار گرفته شده مالکان، نمی توان ارزش سهامداران بانکها را با این معیارها مورد سنجش قرارد داد. با این وجود ارزش افزوده اقتصادی ابزار مناسبی برای سیستمهای انگیزشی است. این شیوه سبب انگیزش مدیران می‌شود تا شبیه مالکان فکر کنند. بکارگیری این روش در بانک‌ها می تواند ارزش سهامداران را نیز مورد بررسی قرار دهد. بنابراین ارزش افزوده اقتصادی روش نسبتاً نوینی در سیستم بانکداری محسوب می شود، گر چه از سایر روش‌های ارزیابی عملکرد بانکی شناخته شده‌تر نمی‌باشد.

 در این مقاله ضمن توصیف این معیار و معیارهای سنتی، به تشریح چگونگی محاسبه آن در ارزیابی عملکرد بانکها که متفاوت با سایر شرکتها می باشد، پرداخته می شود.

 

واژه‌های کلیدی: اندازه‌گیری عملکرد، معیارهای سنتی، ارزش سهامداران، ارزش افزوده اقتصادی، بانک.


[1] Economic value added

[2] Return on assets

[3] Return on equity